Przed nowiem

noc. na brudnym śniegu szczeka pies wiosenne przesilenie w kolorze srebrnych snów na niebie od drzewa do bramy bujany fotel - nów żal. ścieli się nisko niby dym co było gdzieś się wyśniło zmazało z oczu gniew za rzekę wylało mydliny zmarszczyło brew świt. majaki pierzchną w zdrowy sen przetaki cedzą mgłę na przyszły gwiezdny las gdy nitka się wyprzędzie zatrzyma czas